← Từ điển

manic

B2 adj
us /ˈmeə̯nɪk/

manic /ˈmænɪk/ nghĩa là điên cuồng, điên dại

Các nghĩa

  1. điên cuồng, điên dại

    Characterized by mania or craziness; wicked.

    Mennad is already manic.

    Mennad thinks Prozac is making him manic.

    Mennad thinks that Zoloft makes him manic.

  2. hưng cảm

    Suffering from mania (the state of an abnormally elevated or irritable mood, arousal, and/or energy levels).

Dạng khác