disaffection
disaffection /dɪsəˈfɛkʃən/ nghĩa là bất mãn, bất bình
Các nghĩa
-
bất mãn, bất bình
Discontent; unrest.
public disaffection
growing disaffection
-
xa lánh, mất lòng trung thành
Alienation; loss of loyalty.
political disaffection
The policy caused disaffection among young voters.
Dạng khác
- disaffections plural